- Klapa jest czerwona. - Co?
Auto jest czarne, a klapa od bagażnika czerwona.
I?
Miał być niezauważalny.
- Niezauważalny? - Nierzucający się w oczy.
Na pewno nie dwukolorowy.
Za taki mi zapłacili.
- Wszystko sprawne? - Tak.
- Hamulce? - Hamulce, zawieszenie, układ kierowniczy.
Zgodnie z listą. W sumie sześć kafli.
- Sześć tysięcy? - Tak.
- Bak pełny? - Muszę spadać.
NETFLIX PRZEDSTAWIA
NETFLIX — FILM ORYGINALNY
WYBIERANIE: CLAY
Tu Clay. Zostaw wiadomość. Oddzwonię.
Nie chcę zostawiać wiadomości.
Jadę wykonać robotę.
Zejdzie z pół godziny, potem mam imprezę.
Nie dostałem wytycznych co do parkowania.
Oddzwoń.
DZWONI: KATIE
Co tam? Jestem w pracy.
Tato, idę do Phoenixa. Wrócę koło drugiej.
O której?
- Co to za miejsce? - Taki klub.
- Coś więcej? - Grają muzykę na żywo.
Brzmi ciekawie. Kto prowadzi?
Nie pytam o pozwolenie, tylko cię informuję.
Masz trzynaście lat. Musisz pytać o zgodę,
ale możesz też zostać w domu. Twój wybór.
Audrey prowadzi. Albo Ryan.
- Nie. - Tato!
Nie ma tematu. Ryan mi podpadł.
Nie zostanę w domu w piątek wieczorem.
Koniec dyskusji. Jestem w pracy.
- I tak pójdę... - Dostaniesz szlaban do końca życia.
Wychodzę!
- Nie... - Wychodzę!
Kate?
Czerwony bagażnik?
Nie wnikam. Jesteś prawdziwym kierowcą.
Pierwszy raz jadę na robotę wózkiem z manualną skrzynią.
Zawsze to automaty.
Moja dupa stwierdziła ostatnio, że jestem za stary na bzykanie,
więc dorwałem jej maszynkę,
opitoliłem łeb na skina
i od tamtej pory rucham jak zły.
Masz imię?
Nie gadam.
Co?
Gadam tylko o robocie.
- O robocie? - No.
- „Wsiadaj”, „uważaj na psy”. - Psy? Gdzie?
Zgrywam się.
Co to?
Zabieraj łapy.
- Co tam masz? - Nie dotykaj.
- No co? - Siedź na dupie.
- Dobra. - To mój lunch.
- Lunch? - Tak.
Nie wiem, ile nam zejdzie, wolę mieć coś na ząb.
Myślisz, że trochę to potrwa?
Oby nie.
- Siedź spokojnie. - Okej.
Masz broń?
- Co? - Jakiegoś gnata? Spluwę?
Pan kierowca to twardy gość. Nie miele ozorem.
Jedzie z nami Clint Eastwood.
Czarni bracia też go kochają?
- Jak się nazywasz? - Nic ci do tego.
- Nic? - Nic.
- Nie powiesz? - Nie.
Muszę cię jakoś nazywać.
Trzech bezimiennych typów jedzie autem. Cholernie dziwna akcja.
Dziwne jest to, że w kółko mnie wypytujesz.
Prowadzę. Jestem kierowcą.
Koniec tematu.
- Po prostu kierowcą? - Zgadza się.
- I prowadzisz? - Tak jest.
Będę ci mówił „Kierowca”.
- Świetnie. - Wiem.
Mnie nazywaj „Skurwiel”.
- A ty? - Ben Okri,
ale mówcie mi: „Chcę mój pieprzony hajs”.
Długawo, ale nie ma problemu.
Facet z przodu ma czarny pas, jeśli chodzi o dziwactwa.
Ja jestem Skurwiel.
Udało się.
Nadal jest dziwnie, ale przynajmniej się znamy.
Podjedź, kurwa, bliżej.
- Stąd lepiej widzę. - Za daleko do pieprzonego wejścia.
Czekam tutaj.
DZWONI: NUMER SPOZA SIECI
- Słucham. - Wiesz, kto mówi?
Chyba tak.
Następnym razem ma być bliżej!
Mów.
Nagrałeś robotę. Zatrudniłeś Claya, a on mnie.
Pracujesz dla mnie.
- Jak auto? - Dobrze. Gdzie Clay?
- Wóz w porządku? - Ma czerwoną klapę.
- Co? - Nic takiego.
Gdzie mam dostarczyć kasę?
Co sądzisz o pozostałych?
Wykonują robotę.
- Są w banku? - Tak.
- Gdzie mam jechać? - Co o mnie sądzisz?
Nie znam cię.
Mówiłeś, że wiesz, kim jestem.
Nigdy cię nie spotkałem i nie wiem, jak się nazywasz.
Ja znam ciebie.
Naprawdę?
Ile lat odsiedziałeś za pożar? Trzy.
W więzieniu dali ci wycisk i masz spory dług do spłacenia.
O co tutaj chodzi?
Odbieraj wyłącznie połączenia z tego numeru.
Tamci wrócą i schowają kasę do bagażnika.
- Zostawisz ich. - Jak to?
- Odjedziesz. - Nie zrobię tego.
- Zrobisz. - Nic z tego.
- Zabiją cię. - Kurwa.
- Gdzie Clay? - Kazałem cię zabić.
- Chcę z nim mówić. - Wpakują ci kulkę w łeb.
- Otwieraj. Otwieraj bagażnik. - Gdzie Clay?
Jazda!
Pierdolony!
Ty chuju!
Kurwa!
Tu Clay. Zostaw wiadomość.
Clay?
Mamy problem. Oddzwoń!
Cholera.
Halo?
- Halo? - Tak?
- Gdzie Clay? - Widzieliście Claya?
- Nie wiem, czy... - Sprawdź!
Nie wiem, gdzie jest. Tylko odebrałam telefon.
Niech zadzwoni do kierowcy.
- Kierowcy? - To pilne. Ma do niego zadzwonić.
NUMER SPOZA SIECI
- Gdzie, do chuja, jest Clay? - A ty?
Chcę z nim rozmawiać.
- Gdzie jesteś? - Nie wiem.
W okolicach Lincolna. Gdzie mam jechać?
- To jeszcze nie koniec. - Słucham?
Skoro jesteś w stanie wystawić ludzi, zrobisz coś dla mnie.
Wal się! To ty mi kazałeś!
Wyluzuj. Postąpiłeś tak, by przeżyć.
Pierdol się. Chcę rozmawiać z Clayem.
- Kilka rzeczy. - Gdzie Clay?
Morda w kubeł i rób, co każę.
- Albo oberwiesz. - Gdzie jesteś, twardzielu?
- Chętnie przyjadę. - Wkrótce.
Oby.
Są ważniejsze sprawy. Przelicz kasę.
- Że co? - Zatrzymaj się i licz.
Dopiero jak będę w bezpiecznym miejscu.
Czyli kiedy?
- Skąd dzwonisz? - Co?
- Dlaczego numer się nie wyświetla? - Nie twój interes.
- Skup się. - Pewnie z domciu.
- Parkujesz? - Chwila.
Kurwa.
Trochę ponad dwieście tysięcy.
Halo?
- Ile? - Dwieście tysięcy dolarów.
- Przeliczyłeś? - Są różne nominały.
- Nie przeliczyłeś. - Nie.
Jest jakieś dwieście tysięcy.
- Przelicz jeszcze raz. - Pierdol się. Nie ma mowy.
Kurwa.
Jebać to.
Dwieście trzydzieści jebanych tysięcy.
Minus tysiąc dla mnie za dwukrotne liczenie.
Ile?
Kurwa, dwieście trzydzieści... Gdzie znikasz?
- Ile masz kasy? - Dwieście trzydzieści tysięcy dolarów.
- Jesteś pewien? - Tak, do chuja.
Czekaj, aż oddzwonię.
DZWONI: NUMER NIEZNANY
Jasna dupa, co się dzieje?
Kurwa.
OD: NUMER NIEZNANY TY I CLAY JESTEŚCIE MARTWI.
DZWONI: NUMER SPOZA SIECI
Odjechałeś.
- Skąd wiesz? - Jedź na Chandler Station.
DZWONI: NUMER NIEZNANY
Ktoś do ciebie dzwoni?
Nie.
- Tam robię zrzut? - Wiesz, gdzie jechać?
Znam swój teren. Nie jestem głupi. Co mam robić?
Jedź tam i nie odbieraj innych telefonów.
Pierdol się.
Boże.
- Tato. - Co się dzieje?
Zostałam w domu, żebyś nie panikował. Jest do bani.
Włącz sobie film.
Dzwoniłam do mamy. Jutro do niej jadę.
- Nic z tego. - Już ustalone.
Wykluczone. To mój weekend.
Mój też, a siedzę cały czas sama.
- Posłuchaj... - Jadę do mamy.
Kocham cię, ale nie mam teraz czasu.
- Nigdy nie masz. - Jestem zajęty.
- Rozłącz się. - Kto tam jest?
- Nie słyszę. - Kto to?
Jesteś z Ryanem?
- Obejrzymy film. - Daj go do telefonu.
- Nie. - Daj mu słuchawkę!
- Rozłącz się. - Kate!
Skurwiel jeden.
Mówi Katie. Zostaw wiadomość, a oddzwonię.
Natychmiast oddzwoń do ojca.
Odbierz ten pieprzony...
DZWONI: CLAY
- Clay? - Co jest?
Sprawy wymknęły się spod kontroli.
- Jak to? - Coś jest nie tak.
Facet coś odpierdala. Kazał mi odjechać bez chłopaków.
- Kto? - Szefunio.
- Kto tam został? - Dwóch gości.
- Zmusił mnie. - Zostawiłeś ich?
- Gdzie są? - Nie wiem.
Nie byli ode mnie. Trzeba było dzwonić!
Ja pierdolę!
Dzwoniłem jakieś pięćdziesiąt razy.
- Nie masz przy sobie telefonu? - Mam.
Kazał mi odjechać. Powiedział, że mnie zastrzelą.
- Zastrzelą? - Tak.
Tak powiedział?
- Dostarczyłeś kasę? - Niby jak, jełopie?
- Nie powiedziałeś gdzie. - Dochodzi ósma.
- Wiem. - Za pięć ósma.
Wiem, która godzina. Wal się!
- Gdzie zrzut? - Nie wiem.
To on miał wskazać miejsce. Czułem, że coś mu odjebie.
Znasz go? Jak się nazywa?
Jest z Jefferson Avenue.
Znam te rejony. Gość z West Endu.
- Nazwisko! - Nie znam.
- Gadaliśmy przez telefon. - Powinieneś wiedzieć.
Ustawiam akcje. Na tym kończę znajomość.
- Kurwa. - Spieprzyłeś. Słuchaj.
- Czy ty mnie wrabiasz? - Nie! Zadzwoni i poda adres.
Skąd wiesz?
No skąd? Nie znasz typa.
Albo jesteś głupi i nic nie łapiesz, albo jesteś pojebem i mnie wrabiasz.
- Dlaczego wziąłeś obcych? - Tak chciał. Zadzwoni.
- Zrzucisz kasę i po sprawie. - Ty chuju.
Te typy jechały ze mną w aucie.
- Ile się znamy? - Nie wiedziałem...
Chcieli mnie załatwić.
- Nie wiedziałeś? - Nie.
Dostałem SMS-a. Wiedziałeś?
- Od kogo? - Nie mam pojęcia.
Ktoś napisał, że „jesteśmy martwi”.
- Coś ci świta? - Nie wiem.
Powiedz jeszcze raz „nie wiem”, a wytatuuję ci to na łbie!
To ty masz dług. Sam się w to wpakowałeś.
- Wyluzuj. - Wal się!
Muszę się pozbyć tego wózka.
Wyszedłem niecały rok temu!
- Ogarnij ten bajzel. - Zajmę się tym. Typ zadzwoni.
- Oddaj mu kasę i po sprawie. - Pierdol się.
Kurwa.
DZWONI: KATIE
Daj go do telefonu.
Nie będę z tobą gadać, gdy jesteś zły.
Chcę pogadać z Ryanem. Daj go.
Nie chcę rozmawiać.
- Halo? - Ryan.
Tak?
Jesteś sam z moją córką w moim domu.
- Słuchasz mnie? - Tak.
Nasza rodzina przechodzi teraz trudny okres.
Katie potrzebuje dobrego przyjaciela.
Kocham córkę ponad życie.
Ponad własne, jak również twoje.
- Jasne? - Tak.
- Na pewno? - Obejrzymy tylko film.
Brzmi rozsądnie. Wrócisz do domu o dziewiątej?
Tak.
W porządku. Daj mi Katie.
- Obejrzycie film i Ryan pójdzie do domu. - Dobrze.
- Mam dalej mówić? - Nie.
- Wszystko jasne? - Tak.
Widzimy się niedługo.
DZWONI: NUMER SPOZA SIECI
- Tak? - Skręć w ulicę po lewej.
Wpienia mnie ta pieprzona muzyczka.
- Jak dalej? - Aż do rampy.
- Prosto? - Cały czas.
Skręć w prawo i do końca prosto.
Gdzie zostawić kasę?
Dokonasz wymiany.
Zrzucam towar. Nie będę nic wymieniał.
Jedź do strefy załadunkowej.
Halo?
Kurwa.
Przygotuj się.
Wracaj!
Ty chuju!
Kurwa!
Każe mi handlować.
- Co? - Prochami.
- Z kim? - Co za różnica? Nie robię w dragach!
Nie twórz problemów.
- Wiedziałeś o tym? - Nie.
- Ustawiłeś to? - Nie.
- Chcę mieć to za sobą. - Łżesz jak pies.
- Co mam zrobić? - Wrobiłeś mnie.
Jeśli się wycofasz, nie wiem, co dalej.
Niech ktoś inny to zrobi.
- Kto? - Podzwoń po ludziach.
Znajdź jakiegoś frajera.
- Ja pasuję. - Zrobię to.
- Świetnie. - Zajmę się tym.
Dzwoń.
- Ja dokonam wymiany. - Ty?
Podstaw mi auto. Załatwię to.
- Nie dam ci wozu. - Nie?
- Nie. - To jedyne wyjście.
- Niby przeze mnie? - Tak.
Jak mam mu to powiedzieć? Wiesz, co się stanie?
- Kim on jest? - Co cię to obchodzi?
Ryzykuję swoją dupę.
Mam jego kasę.
Chcę wiedzieć, z kim mam do czynienia. Podaj nazwisko.
- Powiem, że ukradłeś pieniądze. - Co?
Że nie odbierasz telefonu i nawiałeś z kasą.
Przysięgam, że urwę ci jaja.
Clay?
Jebany kutas.
Tu Gepard. Zostaw wiadomość.
Mam problem i potrzebuję pomocy. Oddzwoń.
No dawaj.
Ty pojebie.
Otwórz okno. Coś nie tak, cioto?
Ty skurwielu.
Dojebię ci tak, że...
Kurwa! Spierdalamy!
Kurwa.
Clay?
Zrobisz to albo mu powiem, że ukradłeś forsę.
Plan jest taki: gadaj, kim on jest.
Dzwonię i umawiam miejsce zrzutu.
- Tyle. - Nie.
- Zrozumiałeś? - Komplikujesz.
- Beze mnie. - Kurwa.
- Nie rozłączaj się. - Jaja sobie robisz?
POŁĄCZONO: NUMER SPOZA SIECI OCZEKUJE: CLAY
- To ty? - Co robisz?
Ani słowa.
Zrzucam kasę. Dam znać gdzie.
Jeśli jeszcze raz zadzwonisz albo napiszesz, wszystko spalę!
- Clay? - Jestem.
Nie mogę negocjować ani się z tego wyplątać,
dopóki się nie dowiem, kim on jest.
- Nie znam go. - Pierdolisz.
Muszę wiedzieć, kto nakręcił tę akcję.
Siedzisz na dupie w barze i wydzwaniasz.
Zdobądź to jebane nazwisko.
- Nie mogę. - Oddzwonię.
- Nie zapytam go. - Pięć minut!
DZWONI: JESSICA
- Nie mogę rozmawiać. - Nie rozłączaj...
DZWONI: JESSICA
WYBIERANIE: GEPARD
- Tu Gepard. Zostaw wiadomość. - Kurwa.
Spotkajmy się na parkingu.
Mam problem i potrzebuję pomocy. Oddzwoń.
Wiedziałam, że nie odbierzesz. Katie dzwoniła.
Jest w domu sama z Ryanem.
Zostawiłeś trzynastoletnią córkę z siedemnastolatkiem.
Wiesz, że ich przyłapałam...
Ma tam siedzieć, bo wypada twoja kolej?
Palant z ciebie.
Dałam ci szansę z Katie, ale...
Zabieram ją. Tyle.
Dalej, cwaniaczku. Zabawimy się.
WYBIERANIE: CLAY
- Nie zadzwonię. - Skończ pierdolić.
Tkwię po pas w gównie, a ty ze mną.
Nie ruszam dupy z tunelu,
dopóki nie wyjaśnisz mi, o co, kurwa, biega.
Wracaj na Chandler Station i wykonaj robotę.
- Co powiedziałeś? - Bo co?
- Skąd wiedziałeś, gdzie byłem? - Że co?
Nie mówiłem ci, gdzie jadę. Skąd wiedziałeś?
- Co ty pieprzysz? - Gdzie jesteś?
Gdzie jesteś, skurwysynu? W barze?
- Pierdol się. - Ty pojebie!
Zasrańcu jeden.
Tu Gepard. Zostaw wiadomość.
Odbierz wreszcie.
Mam auto do odstawienia. Oddzwoń, kurwa.
Kurwa.
Tu Gepard...
OD: NUMER NIEZNANY ZABIJĘ CLAYA.
POTEM DORWĘ CIEBIE.
TO MOJE PIENIĄDZE.
DZWONI: NUMER SPOZA SIECI
Kazałem ci coś zrobić.
- Tak? - Nie posłuchałeś, więc pożałujesz.
Przestań!
- Moja ręka! - Wjebałeś mnie!
- Że co? - Wjebałeś mnie!
Kurwa.
Cofnąć się!
To nie wasz interes.
Stul pysk!
Powrót! Nie zgrywać twardzieli.
- Złamałeś mi rękę! - Do środka.
To nie wasz pieprzony interes!
- Kto zlecił robotę? - Nie wiem.
- Pierdol się. - Kto zlecił robotę, do chuja?
Wracać do środka!
Złamałeś mi rękę!
- Właź! - Nie!
Właź do środka!
Puść go, pojebie!
Zrobiłeś mnie w chuja!
Wracać.
Proszę bardzo, pociągnij za spust.
Pomocy!
Morda!
- Stul pysk. - Mam złamaną rękę.
Ty skurwielu!
- Jezu. - No właśnie.
I co narobiłeś? Kto do mnie wydzwania?
NUMER NIEZNANY
Kto, do wała?
Kim on jest?
Jeszcze raz mi zagrozisz, a spalę tę jebaną furę razem z całą forsą.
Żebyś miał, kurwa, jasność.
- Halo? - Zajebałeś moją kasę!
Zabiję ciebie i tego pedała obok!
- Cholera. Kto to? - Jesteście martwi.
Cholera!
Kurwa!
Kto to był? Nie wal w chuja!
Gość z West Endu.
- Kto? - Gość z West Endu.
To był zleceniodawca?
Kim jest drugi koleś?
Ty opierdoliłeś ten numer? Skurwysynu!
Jedź!
Jeśli strzelał gość z West Endu, to z kim gadałem przez telefon?
- To... - Clay.
- Nie wiem... - Co to za typ od jazzu?
- Jest z Filadelfii. - Zadzierasz z tamtejszą mafią?
Zaproponował kupę kasy...
- Żeby mnie orżnąć? - Nic z tych rzeczy.
Był bardzo hojny.
- Złamałeś mi rękę, dupku. - A czego chciał za to?
Wiem, jak było.
Powiedziałeś, że znasz frajera, który ma dług u gości z West Endu za to,
że zajmowali się jego rodziną, gdy był w pierdlu.
- Zgadłem? - Masz niskie mniemanie o ludziach.
- Nie pierdol! - Żartowałem.
- Kiepski moment. - Dobra.
Chcę wiedzieć, kim jest gość z West Endu.
Nie chcę słyszeć nic, poza nazwiskiem.
Clay...
Nie mogę pójść do niego z pustymi rękami.
Dał mi duży hajs, by dopierdolić tym z West Endu.
Wjebałeś nas.
Przez ciebie zacząłem wojnę gangów.
Chciałem chociaż raz być twardzielem, który rozdaje karty.
A trzęsę portami bardziej niż kiedykolwiek.
- Nie wiem. - Dobra.
- Jestem głupi.
Dogadam się z gośćmi z West Endu,
bo pomogli mi, gdy siedziałem.
Zajmę się wszystkim,
ale ty wypierdalasz z miasta.
- Gdzie? - Wisi mi to.
- Co ze mną będzie? - Nie wiem.
- Zabiją mnie. - Oby nie.
- Zabiją. - Może nie.
- Zajebią jak psa! - Miejmy nadzieję, że nie!
- Fiut mi zmarzł. - Co?
- Jaja też. - Zamknij się.
- To niedobrze. - Przestań.
- Zimne. - Ani słowa więcej.
Nie odzywaj się.
Dam ci dwadzieścia tysięcy.
Wyjaśnię sprawy z West Endem, a ty znikniesz.
Nie chcę cię więcej widzieć.
Nie zmieniłeś auta?
A wygląda, jakbym to zrobił?
Potrzebuję tych pieniędzy.
- Przykro mi. - Nie! Clay!
Kurwa, Clay!
Kurwa.
Ja pierdolę!
Jezu Chryste.
Coś ty zrobił?
Mam przejebane...
Przejebane.
- Clay? - Przeje...
- Clay? - Przejebane.
Kurwa.
- Pomóż mi... - Kurwa.
- Pomóż mi. - Nie mogę.
Kim on jest? Podaj mi nazwisko gościa z West Endu!
- Chcę stąd wyjść. - Mów, Clay.
- Chcę wyjść. - Clay?
Nie masz czasu. Posłuchaj...
Clay?
Kurwa.
Clay?
Kurwa.
Tak?
Powiedziałem, że cię znam, bo wiem o tobie wszystko.
Nie jesteś zawodowym kierowcą,
tylko amatorem.
Siedziałeś trzy lata za pożar magazynu
i pożyczyłeś sporo kasy od ludzi z gangu.
Jesteś normalnym gościem.
Robisz, co musisz, dla swojej rodziny.
Wiem, że masz żonę i córkę. Rozumiesz, co mówię?
WYBIERANIE: KATIE
Tu Katie. Zostaw wiadomość. Oddzwonię.
Odbierz.
Kate?
- W porządku? - Nie.
Co się stało?
Co jest?
Rozmawiałam z mamą. Jest do dupy.
Wiem, ale...
- Przejmuje opiekę. - Nie...
- Powiedziała, że skrewiłeś. - Nie przejmuje.
Nie może tego zrobić. Tylko tak mówi.
Zostawiłeś mnie samą.
Wiem, że nawaliłem, ale naprawię to.
Musisz dla mnie coś zrobić.
Wyjdź z domu.
- Co? - Niech Ryan zawiezie cię do wujka Richa.
- Jak to? - Niech cię zawiezie.
Ryan poszedł do domu. Co się dzieje?
- Jesteś sama? - Kazałeś mu wyjść.
Musisz coś teraz zrobić.
- Co? - Dobrze?
- Musisz pojechać gdzieś autem. - Twoim?
Wsiądź do porsche i jedź na parking przy Grand Street.
- Nie mogę jeździć po ulicy. - Dziś możesz.
Pojedziesz jak po torze, tylko dużo wolniej.
- Robiłaś to wiele razy. - Co się dzieje?
Pamiętasz, gdzie jest parking na Grand Street koło sklepów obuwniczych?
- Tak. - Przyjedź na piąty poziom.
- Dobrze. - Tak?
- Tato! - Tak?
- Gdzie kluczyki? - Kluczyki...
Mam je ze sobą.
To co mam robić?
Sprawdź szufladę koło zlewu.
Tam, gdzie trzymam długopisy...
- I inne badziewia? - Tak. Sprawdź tam. Szybko.
- Nie rozłączam się. - Dobra.
- Szybciej. - Dobra.
Katie?
- Katie? - Nie ma ich.
Po prostu wyjdź z domu.
- Mam. - Masz?
- To na pewno te? - Tak.
Wsiądź do samochodu i jedź spokojnie.
- Poradzisz sobie. - Dobrze.
Spotkamy się na miejscu.
- Pa. - Pa.
- Czego chcesz? - Musisz spotkać się teraz z Katie.
- Po co? - Możesz to zrobić?
Dlaczego?
- Jesteś w aucie? - Jess.
Boże.
Oczywiście, że tak. Robisz za kierowcę.
Nie utrzymasz z tego rodziny.
Uzależniłeś się i nie umiesz przestać.
Mógłbyś pracować w warsztacie i być teraz z córką,
ale to nie dla ciebie.
Możesz się zamknąć?
Sprawa jest poważna. Potrzebuję twojej pomocy!
Musisz ją odebrać i wyjść z domu.
Wal się! Nie mogę jej dziś odebrać.
Przyjadę jutro.
- Zostawiłam ci wiadomość. - Wiem.
- Słucham? - Odsłuchałem ją.
Zrób to dla mnie i pojedź po Katie. Proszę.
Już idę.
Nie otwieraj nikomu!
- Poczekaj. - Nie!
Musisz wyjść z domu.
- Muszę otworzyć drzwi. - Wyjdź z domu.
Jess?
Podnieś słuchawkę.
- Do samochodu z nią! - Nie!
- Jess! - Zamknij się.
POŁĄCZONO: JESSICA
Kurwa!
DZWONI: NUMER SPOZA SIECI
Teraz przywieziesz mi pieniądze.
Jesteś oszustem.
Kasa albo posłuchasz jęków żoneczki.
Osobiście ją zerżnę.
- Zrobię to. - Dobrze.
Gdzie jesteś?
- Na Trzydziestej Drugiej. - Gdzie?
- Przy torach. Daj ją do telefonu. - Stój tam.
Ktoś odbierze forsę.
Będzie po sprawie.
POŁĄCZONO: NUMER NIEZNANY OCZEKUJE: NUMER SPOZA SIECI
- Nic nie ukradłem. - Ty skurwielu.
Masz te pieniądze?
Masz?
- Tak. - Jeśli do mnie nie wrócą,
- poleje się krew. - On ma moją żonę.
Słyszysz?
- Mogę ci pomóc. - Jak?
Najpierw oddasz mi pieniądze.
- Kasa albo... - Co?
Zabijesz mnie? Nie pierdol.
Sam bym się chętnie wykończył.
Porwał twoją żonę, żeby mieć kartę przetargową.
Ty masz pieniądze i kontrolę.
Jeśli zyska przewagę, zabije was obydwoje.
- Miej jasność. - Mam córkę!
Rozumiesz, kurwa, co mówię?
Ją też może porwać i o to się boję.
A ty się martwisz tylko o tę pieprzoną kasę?
To nie moje pieniądze. Ustawiłem robotę dla kogoś innego.
W grę wchodzi więcej niż dwieście tysięcy.
Clay zorganizował całą akcję
i wpuścił tego skurwiela z Filadelfii,
który na oczach wszystkich dobrał się do mojego interesu.
Jak myślisz, co się stanie, gdy oddasz mu kasę?
Co będzie z moimi ludźmi i moją rodziną?
Rozpęta się wojna.
Zjedzą nas żywcem. O to się boję.
Siedzisz po uszy w gównie, a ja mogę cię wyciągnąć.
Jak będzie?
- Mam wobec was dług. - Zgadza się.
- Masz dług. - Właśnie.
- Mogę się tym zająć. - Dlaczego miałbym ci ufać?
- Ile ma lat? - Kto?
Twoja córka.
- Trzynaście. - Trzynaście.
Pomożesz ocalić moją rodzinę, ja pomogę ocalić twoją.
- Co zamierzasz? - A jak myślisz? Zabiję go.
Mam go na linii. Co mam robić? Ma moją żonę.
Ustalisz miejsce wymiany i powiesz mi, gdzie będziecie.
- Nie wpierdol mnie. - Ja ciebie?
To ty masz kasę.
NUMER SPOZA SIECI
Jesteś tam?
- Co jest? - Chcę z nią rozmawiać.
- Co? - Daj ją!
Jeśli chcesz z nią pogadać, zgaś jebany silnik
i mów, gdzie jesteś.
Wolisz posłuchać, jak ją pieprzę?
- Gówno zrobisz. - Nie masz żadnej karty przetargowej.
Zabiję sukę. Chcesz odzyskać żonę?
Byłą żonę, pojebie. Mam twoją kasę.
NUMER SPOZA SIECI
No dawaj.
Kurwa.
NUMER SPOZA SIECI
Ochłonąłeś?
Jestem spokojny.
Jeśli chcesz forsę, przestań pogrywać. Najpierw porozmawiam z żoną.
Potem powiem, gdzie dokonamy wymiany.
Spróbuj jej dotknąć, a wszystko spalę.
Wkurwij mnie, a to zjaram.
Wywiń jakiś numer, a podpalę hajs.
Daj mi ją.
- Halo? - Nic ci nie jest?
- Co się dzieje... - Nic nie mów.
Posłuchaj mnie i nic nie mów.
On cię nie tknie. Mam coś, na czym mu zależy.
Oddam mu to i wszystko będzie dobrze.
Nie zwracaj na siebie uwagi. Rozumiesz?
Rób, co ci powie.
- Dobrze. - Daj go.
Nic nie mów, tylko podaj mu słuchawkę.
I?
Róg Fillmore i Dziewiętnastej. Za piętnaście minut.
Jeśli...
POŁĄCZONO: NUMER NIEZNANY
- Fillmore i Dziewiętnasta. - Za ile?
- Piętnaście minut. - Zatrzymaj go tam.
- Co zrobisz? - Czekaj na mnie.
- Ma moją żonę. Jaki plan? - Czekaj, aż przyjadę.
Zostaw go mnie i będziemy kwita.
Zapomnimy o twoim długu. Masz go tylko zatrzymać.
Kurwa.
- Kurwa. - Już nie żyjesz, skurwielu!
Jebaniec.
Katie.
- Nie miałam zasięgu. - Wszystko w porządku?
Tak.
- Dlaczego kazałeś mi tu przyjechać? - Świetna robota.
Oddaj kluczyki.
Ładnie zaparkowałaś.
Tato...
Jak się jechało?
Dobrze. Cały czas ćwiczyłam hamowanie.
Świetnie.
- Silnikiem? - Normalne.
Co się dzieje?
- Krwawisz. - To nie moja.
- Skąd ta krew? - Wszystko gra.
Musisz jechać do szpitala.
Nic mi nie jest. Nie potrzebuję lekarza. Siedź spokojnie.
Posłuchaj.
Musimy zabrać stąd te torby. Rozumiesz?
- Co w nich jest? - Coś, co muszę dostarczyć.
Pieniądze?
Tak.
- Znowu trafisz do więzienia. - Nigdzie się nie wybieram.
Musimy tylko dostarczyć przesyłkę.
Nie wierzę ci.
Niech sami ją odbiorą. Powiedz, że ją tu zostawisz,
że muszą po nią przyjechać!
Uspokój się! Spójrz na mnie.
Nie mogę.
- Wszystko się ułoży. - Skąd wiesz?
- Będzie dobrze. - Zamknij się.
Jeśli chcesz mi wciskać kit, to lepiej, kurwa, zamilcz.
Co mówię, gdy podjeżdżamy autem na tor?
Liczy się czas.
Dwie najważniejsze rzeczy podczas jazdy?
- Prędkość i wyczucie czasu. - Dokładnie.
Teraz również.
Weź samochód i jedź do wujka Richa. Nie zatrzymuj się i z nikim nie rozmawiaj.
Nikomu nie mów, gdzie jesteś. Zrozumiałaś?
To mój portfel.
Później mi go oddasz.
Są tam pieniądze i karta kredytowa.
- Pamiętasz PIN? - Data moich urodzin.
Zgadza się.
Powiedz wujkowi, że mama po ciebie zadzwoni.
Powiedz, by dotrzymał danego słowa.
- Nie mogę... - Kate...
Będzie dobrze.
- Tato... - Kate.
Wszystko gra.
Musisz mi coś obiecać.
Nigdy nie rób niczego wbrew sobie.
Jeśli czujesz, że nie powinnaś czegoś robić, to nie rób.
Dla nikogo. Obiecaj.
- Tato... - Obiecaj.
- Obiecuję. - Tak?
Przesiądź się.
Ustaw sobie fotel.
Dobrze?
Ręce na kierownicy.
Głęboki wdech.
Dasz sobie radę.
Nieprawda.
- Wpadnę w panikę... - Nie ma takiej opcji,
bo jesteś moją córką.
Robiłaś to setki razy.
Co ci zawsze powtarzałem?
- Jedź do mety. - Dokładnie.
Pierdolę to.
Oto torba. Puść moją żonę.
Oddaj ją, a dostaniesz żonę.
Chcę ją najpierw zobaczyć.
Oddawaj torbę. Odejdź od niej.
Nic nie kombinuj!
- Nie! - Wypuść ją.
Nie drażnij mnie! Zabiję cię.
Co ty robisz? Uciekajmy!
Mamo!
Spierdoliłeś!
Pierdol się!
- Jedziemy! - Za nim!
Na dół!
Tato!
Gdzie mama?
- Gdzie mama? - Jedź.
- Gdzie mama? - Jedź!
Nic jej nie jest.
Kontroluj.
- Gdzie mama? - Jest bezpieczna.
Jedź.
Prowadź.
Skręć w prawo.
- Co się dzieje? - Bieg!
- Widzisz ich? - Nie!
- Nie ma ich. - W prawo.
Stój.
- Co? - Stój!
Przesiądź się.
Musisz mi powiedzieć, co się dzieje.
Przejedziemy się. Zapnij pasy!
No już!
Trzymaj się!
Telefon mam w kieszeni.
Odbierz.
Odbierz i przystaw mi do ucha.
- Halo? - Gdzie jesteś?
- Jestem na Fillmore. - Czekaj tam. Mam go na ogonie.
- Co? - Przywiodę go do ciebie.
Na dolny poziom. Słyszysz?
- Evergreen. - Evergreen.
- Tam jest wjazd. - Czekaj na dolnym poziomie.
Skul się!
Co?
- Tato! - Leż!
Leż!
Nie podnoś się.
Idziemy!
Wyciągnij go.
Skurwiel.
Pierdol się!
Daj torby. Zaraz wrócę. Zostań tutaj.
Nie wstawaj.
Zuch dziewczyna. Nie wstawaj.
W porządku?
- Tak. - Tak?
Gdzie mama? Skąd się tam wzięła?
Jest cała i zdrowa. Zaraz ją zobaczymy.
- Jedziemy po nią? - Tak.
Przepraszam, że cię nie posłuchałam.
Cieszę się, że tego nie zrobiłaś.
Świetnie prowadziłaś. Spisałaś się na medal.
Na medal.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk